ટૂંટિયું વાળીને જાણે અમે મહિનાઓથી અંધારી કોટડીમાં પૂરાયેલા હતાં.
'ગર્ભાત્મા'ને મળેલ પુરસ્કાર એ મારો નથી; કલમનો છે! એ તમામનો છે જેમણે ટીકાઓ/પ્રશંસાઓથી મારી કલમને નવી દિશા ચીંધી.
'શોપીઝન' એટલે સાહિત્યનો મહાસાગર! સૂત્રધાર શ્રી @Umang Chavda
(Shopizen.in)નો મારી કલમના ગર્ભમાં રહેલા સાહિત્યના આત્મા થકી આભાર માનું
છું!
-------------------
ધર્મેશ ગાંધી (DG) નવસારી
#DGfiction #DGprize #DGcontest --------------------
ગર્ભાત્મા
ઘેરી
નીરવતામાં મને જો કંઈક સંભળાતું હોય તો એ મારી દીદીનો અવાજ હતો, અને બીજું - અમારાં હૃદયના ધબકારા! ટૂંટિયું વાળીને જાણે
અમે મહિનાઓથી આ અંધારી કોટડીમાં પૂરાયેલા હતાં. ક્યારેક ચળ વળે તો નાની અમથી
જગ્યામાં હાથ-પગ હલાવી લેતાં. પણ જ્યારથી અમે બહારની વાતચીત સાંભળી, હું તો હતપ્રભ થઈ ગયો હતો! જીવિત રહેવાની સઘળી
આશાએ જાણે કે અવતરતાં પહેલાં જ આત્મહત્યા કરી લીધી! દીદીનો અવાજ વારેવારે કાને
અથડાતો રહેતો, ‘આશા રાખ... આશાનો એક તાંતણો
શક્યતાનાં અમરત્વ તરફ લઈ જાય છે!’
અમને
ખાવા-પીવાનું સમયસર મળી રહેતું હતું. બાકીના સમયે ઊંઘવાનું... અમે બહારની દુનિયા
જોવા માટે તલપાપડ થઈ રહ્યાં હતાં. દીદીને પ્રશ્નો પૂછીને હું થકવી નાખતો હોઈશ, પણ એનાં જવાબો મને પ્રેરિત કરતા, ‘અંધકારથી ડરીશ નહિ, આકાશના ચમકતા તારા અંધારામાં જ દેખાય છે! જો
તું તકલીફોને સહીને શિખર પર પહોંચીશ, તો શ્રેષ્ઠ દ્રશ્ય જોવા મળશે!’
પણ, એ પુરુષના કઠોર શબ્દો ભૂલી શકાય એમ નથી. મેં અને દીદીએ દીવાલે કાન
માંડીને સાંભળ્યું હતું. એ પુરુષ સ્ત્રીને કહી રહ્યો હતો, ‘બીજ ફૂટ્યું છે; પાંગરતા રોકવું પડશે; સમજે છે
ને..?’ સ્ત્રીએ મૌન
રાખ્યું હતું. એટલે એનો ઈરાદો જાણી ન શકાયો. દીદીને આશા બંધાઈ હતી, ‘પેલી સ્ત્રી આપણો જન્મ થવા દેવા માગતી હશે.’ દીદીએ કહ્યું, ‘એટલે જ સમયાંતરે મોં વાટે આપણને ચેતના આપે એવાં
પ્રવાહીનો છંટકાવ થાય છે.’
ઓહ્હ,
એ કડવું-ઘાટું પ્રવાહી! મારું મોં કડવું થઈ ગયું...
-----------------
'ગર્ભાત્મા'... આખી વાર્તા વાંચવા માટેની લિંક:
https://shopizen.page.link/1CowZQext7yrmUf49
----------------
