-અને એ પ્રતિષ્ઠિત 'કુમાર'ના અંક જાન્યુ-૨૦૧૯માં મારી લઘુકથા 'વાપસી' જ્યારે પ્રકાશિત થાય, ત્યારે કુમળી કલાર જેવી લાગણી - ભલે અગાઉ પણ થઈ ચૂકી હોય - ફરી એકવાર જન્મે એ તો સ્વાભાવિક છે!
---------
વાપસી
---------
માનાં ખોળામાં માથું ઘાલીને ચોધાર આંસુએ એણે કહેવું હતું, ‘મા, હું આવ્યો!’
વેરવિખેર થઈ ચૂકેલી લાગણીને ફરીથી એકત્ર કરતો એ અધીરી ચાલે
આગળ વધ્યો. ગામ છોડતી વખતે
નહોતી થઈ એટલી કારમી પીડા આજે પોતાનું જ ઘર શોધવામાં થઈ રહી હતી. માફી માંગતા તથા મજબૂરી છતી કરતા શબ્દોની મનમાં ગૂંથણી
કરતા એણે વિહ્વળતાથી કદમ
ઉપાડયા. એક દાયકા બાદ એ પાછો ફરી રહ્યો હતો.ધૂળ ખાતી શેરીમાં વળતાં જ એના હૃદયને જાણે કે કોઈએ સખતાઈથી જકડી લીધું હોય એમ સ્થિર થઈ ગયું. કદમ ધ્રૂજવા માંડ્યા. એની નજર સામે જર્જરિત થઈ ચૂકેલી મા હતી!
‘અરે! શ્રવણ તો નહિ?’ આંખો ઝીણી કરીને ઓળખવાનો પ્રયત્ન કરી રહેલા પડોશી શંભુકાકાનો તરડાયેલો અવાજ એના કાને અથડાયો, ‘તારા વિરહમાં તારી મા અધમૂઈ થઈ ચૂકી છે. કે’તી રે’ છે - બસ એક વાર દીકરાને આ ઘરડી નજર હેમખેમ જોઈ લે એટલે નિરાંતે આંખો મીંચી દઉં!’
‘માજી...’ કેડેથી વળીને આંગણું વાળતી માની એકદમ નજીક પહોંચતા જ એના શબ્દો જાણે કે થીજી ગયા, ને હોઠ ફફડ્યા, ‘નજીકમાં ક્યાંક ભાડાનું મકાન મળશે?’
---------------
ધર્મેશ ગાંધી
(નવસારી)
----------------
19-Jan-2019
No comments:
Post a Comment