'બ્લોક' - સાઇકો-થ્રિલર સ્ટોરી...
પાંચ પ્રકરણોમાં આપની સમક્ષ રજૂ કરું છું.
---*---*---
બ્લોક–૧
---^----^---
જાણે કે સદંતર બધું ‘બ્લોક’ થઈ ગયું હતું. મસ્તિષ્ક સંપૂર્ણપણે ધુમ્મસભર્યું... મન તો જરાયે એકાગ્ર થઈ શકતું ન હતું. સતત માનસિક તાણ અનુભવાઈ રહી હતી. નવા વિચારોને પણ ન તો સ્પષ્ટપણે કોઈ દિશા સાંપડી રહી હતી, ન કોઈ વેગ... આત્મસ્ફૂરણા તો જાણે કે સાવ જ મૃતઃપાય થઈ ચૂકી હતી!
લાંબા અરસાની નિષ્ક્રિય અવસ્થાએ એને અકળાવી મૂક્યો હતો. છેલ્લાં ત્રણ વર્ષમાં કેટલાંય પ્રયત્નો કરી જોયા, પણ... દરેક વખતે... શિકાર સામે ઊભો હોય, પોતાના હાથમાં ધારદાર ખંજર હોય, એકાંત પણ એ હદની તરફેણમાં હોય કે ન તો કોઈ ચીસ સાંભળી શકે કે ન તો કતલની કોઈ સાબિતી રહે. આમ છતાં, ખંજરવાળો હાથ એ ઉગામે એ પહેલા ઓચિંતું જ શરીર ધ્રૂજી ઊઠતું. પોતે જાણે કે રેતીનું પૂતળું હોય એમ એક પછી એક કાંકરીઓ ખરવા માંડતી, ને મિનિટોમાં તો કકડભૂસ... ફરી પાછી એ જ નિષ્ક્રિયતા છવાઈ જતી. ઊંડો અફસોસ એને એ વાતનો હતો કે એક જમાનામાં એના નામનો ભય સર્વત્ર ફેલાયેલો રહેતો હતો. એની નિષ્ઠુરતાએ લોકોમાં ‘સીરીયલ કિલર’ તરીકેનો ખોફ કાયમ કર્યો હતો. અપરાધ જગતના માંધાતાઓ દ્વારા એને ‘સાઇકો’નું બિરુદ આપવામાં આવ્યું હતું. પણ આજે... આજે એ અનુભવી રહ્યો હતો કે ‘સાઇકો’ તરીકેનું એ બિરુદ સંપૂર્ણ પ્રતિષ્ઠા ગુમાવી ચૂક્યું હતું!
સમસમી ઊઠેલી એની તીક્ષ્ણ નજર ઘરના એકાંતમાં ફરી વળી. બાજ જેવી આંખો ઝાંખી પડી ચૂકેલી રોશનીનું નિરીક્ષણ કરવા માંડી. ‘ખટ...’ના અવાજે એનું ધ્યાન ઘરના મુખ્ય દરવાજા તરફ દોર્યું. દરવાજાનો લેચ અંદરથી ફરી રહ્યો હતો. ખભે પર્સ અને આંખે કાળા ગોગલ્સ ચઢાવેલી એક યુવતી ઘરમાં પ્રવેશી. એનો ઉતરેલો ચહેરો અને થાકની ચાડી ખાતું શરીર ઉપરથી નીચે સુધી તાકતા સાઇકોએ ખંજરની ધાર ઉપર પોતાની આંગળી ફેરવી; ધીમો ગણગણાટ કર્યો, ‘નિહારિકા... યોર ટાઇમ ઇઝ અપ.’
‘ઓકે, ડિયર... ટેબ્લેટ્સ લઈ લઈશ!’ કાન અને ખભા વચ્ચે દબાવેલા સ્માર્ટફોનમાં નિહારિકા બોલી રહી હતી, ‘હા બાબા... હમણાં જ લઉં છું, ઓકે?’
ઘરમાં પ્રવેશીને નિહારિકાએ ફ્રીઝ ઉઘાડ્યું. ઠંડા પાણીની બોટલ મોંએ માંડી. અડધી બોટલ ગટગટાવી જવા છતાં ગળું હજી સૂકાઈ રહ્યું હતું. એણે એક જ ઝાટકે અન્ય એક બોટલ ખેંચી કાઢી. બોટલને આંખો સામે ધરીને એ સ્થિર ઊભી રહી ગઈ. હૃદય તેજીથી ધડકી ઊઠ્યું. પારદર્શક બોટલની અંદરના લાલ પ્રવાહીને એ એકીટશે તાકી રહી. ધીમે ધીમે એણે હોઠ ઉપર જીભ ફેરવી. સૂકાઈ રહેલા ગળા નીચે થૂંક ઉતાર્યું. ફેફસામાં ઊંડો શ્વાસ ભર્યો. બોટલમાં હિલોળા લઈ રહેલા પ્રવાહીની રક્ત જેવી રતાશ એની આંખોમાં તરી આવી...
---^-----^----
(ક્રમશઃ)
©ધર્મેશ ગાંધી
--^---^---^----^---
【પ્રકરણ લિંક-】
બ્લોક-૧
----------
No comments:
Post a Comment