(બુધવાર * 'કળશ' પૂર્તિ)
મોસમ
તરડાયેલી જમીનેથી
નજર દોડાવતી રુખીની બેજાન આંખો પરસેવો નિતારતા ટપાલીને તાકી રહી. ડોળા બળી જાય એવી
કાળઝાળ ગરમીમાં ત્રણ વર્ષથી એકધારું આક્રંદ કરતી ઋતુ નિસાસા નાખી રહી હતી.
કાગળમાંના
ભાંગેલા-તૂટેલા અક્ષરોને અધકચરી
નજરોએ ઉકેલ્યા, 'શે'રમાં વરહાદે માઝા મેં'લી; જેમતેમ
બાંધેલું ખોરડુંયે તણાયું; મોસમ ફરતાં તન બોલાઈસ...'
રુખીની સૂકીભઠ
આંખો એક ટીપાં માટે ફરી તરસી ઊઠી.
--------------
(શબ્દો : ૫૫)
No comments:
Post a Comment